Czyli czas wyjazdu z domu, zupełnego rozpierniczenia rytmu dobowego, rozkrochmalenia hierarchii, obfitości i częstotliwości posiłków, rozmów na zupełnie nieinteresujące tematy i odpowiadania na oczywiste pytania.

Byle do wtorku!

Dziś (nieudana) próba wgrania trasy w GPS-a. Wgrał mi się znowu ślad.

Tym razem próba podążania po śladzie. Udana. Próba zgubienia się śladowi również udana.

Temat wątku jest cytatem z filmu "Odlot". Jeśli ktoś nie oglądał, to się nie dowie, o co chodzi.

Dziś pierwsza wycieczka z nowym urządzeniem. Zamontowałem GPS-a na lemondce i ruszyłem do pracy. Jest to, jak łatwo przypuszczać, zupełełnie inna praca niż z analogiczną zabawką w komórce.

Co tu pisać - udało się go skonfigurować i dopasować do moich potrzeb, udało mi się przenawigować na drodze do pracy (i, potem, do pewnego przybytku przy Kocjana). Plan na kolejne dni to wgranie przygotowanej trasy i przejechanie po niej, uwzględniając (celowe) zabłądzenie.

To, co mi się szalenie podoba, to nagrywanie śladu i zachowywanie go (plus kontynuacja) gdy GPS przestanie działać.

Dwa ślady poniżej. Zamieszczam sobie dla czystej zabawy, bo nie poszalałem na tyle, żeby codziennie się śledzić.
Pokaż trasę GPS
Pokaż trasę GPS

Wypadła praca w sobotę. Zaprosiłem do współpracy Stefana, bo w normalnym ruchu nie daje przewagi, natomiast w wolny dzień zapewni szybszy dojazd do i z pracy. Średnia wyszła ciekawa.

W związku z tym, że ruchu nie było, byłem w pracy o około osiem minut szybciej. Kto komu więc blokuje ruch i kogo powinno się wysłać na chodniki? Czy któryś pan samochodziarz na każde osiem kilometrów trasy traci łącznie osiem minut przez cyklistów jadących jezdnią? Wątpię. 

Tym razem około 23:00...

Rano miałem trochę czasu, więc zawinąłem odrobinę naokoło - przez Maczka. Skrzyżowanie z Prymasa rozkopane, tak mi się wydaje, że ktoś zamierza w końcu naprawić ten zakręt tego bubla.