Z rana miałem spotkanie w centrum, więc mogliśmy sobie pojechać razem połowę trasy. W drugiej połowie mój licznik został opanowany przez Szatana, a jako dystans całkowity pojawiło się "6666" :)

Ostatnią potrzebną do weekendu rzecz odebrałem z poczty wczoraj - relingi dachowe. Zaryzykowałem i kupiłem używki, ale dobrej firmy, zyskałem 250zł, a towar... towar spełnia moje oczekiwania. Hipcia nie pozwoliła mi jednak zamontować tego wczoraj. Niby, że miałem do zrobienia i zakupy, i wymycie samochodu, ale ja wiem, że chodziło o to, żebym nie bawił się moją nową zabawką! :D

Dziś zatem montujemy całe ustrojstwo, jeśli się uda, to montujemy jeszcze Hipci rogi do roweru i jutro nad ranem ruszamy na podbój Mazur.

Miał być powrót z pracy i szybkie pakowanie. Okazało się jednak, że jak zajechałem do domu, tak zasiadłem, a podniosłem się około dziewiątej. Pozostalo jeszcze instalowanie bagażnika, grzebnięcie czegoś przy rowerze i przepakowanie rzeczy do auta... Pewnie do zakończenia już po północy, a potem z rana 200km autem, wycieczka rowerowa i weekend poświęcony wypoczynkowi... Do tego jeszcze prognozy pogody nie zapowiadały ciekawych dni, zatem postanowiliśmy zostać w Warszawie.

Podpuszczony czyimś wpisem z długiej trasy zastanowiłem się nad możliwością słuchania audiobooka podczas jazdy. Od muzyki już chciałbym odpocząć, radio mnie denerwuje, bo nie mogę przewinąć, jeśli kawałek mnie nudzi, więc co tam - może i książka? Zwłaszcza, że póki jeździlem Zbiorkomem, póty czytałem non stop i trochę mi tego brakuje. Zatem postanowione - audiobooka nabyłem, załadowałem na uszy i pojechałem. Trochę miałem stracha, że jadąc mogę się zasłuchać i czegoś nie zauważyć, ale na szczęście obawy były próżne, mogę skupić się na jeździe i na treści.

Z pracy wróciłem sam, potem skoczyliśmy na kurs (coraz szybciej jeździmy na te kursy), z kursu przedłużyliśmy sobie trasę przez Bielany. Rano miałem się zameldować w innej miejscówce, na Targówku, przez co suma wyszła powyżej 50km. Dzisiejsza trasa rano miała być w słońcu i dłuższa niż zwykle, dlatego naszykowałem sobie pełniutki bidon, nasyciłem go różnymi proszkami i... zostawiłem na zlewie. Na szczęście nie było źle i udało się spokojnie dojechać z językiem tylko częściowo przyschniętym do gardła.

Poczta Polska znów sie spisała, czekałem na ten bagażnik, wczoraj przyszło awizo z informacją, że biedny pan listonosz w zeszły czwartek nie był w stanie doręczyć mi przesyłki. Szkoda, że awizo ani w czwartek, ani w piątek w skrzynce nie wylądowało.

Z pracy wróciłem spokojnie, siedzimy sobie w pokoju, nagle na korytarzu odzywa się głośny, metaliczny dźwięk. Na korytarzu w dzień stoją rowery. Wypadłem zatem nań z mordem w oczach, bo zabrzmiało to mniej więcej tak, jakby ktoś próbował jeden zdjąć... ale na korytarzu cisza... Nic to, pewnie ktoś wychodził z mieszkania i coś strzeliło.

Dnia następnego ruszam rano już ubrany... a tu powietrza brak. Połączyłem oba fakty, zdjąłem oponę i szukam... faktycznie, przetarło się dziadostwo. Być może dzięki mnie - obręcz obciążona moim kuprem i sakwami tarła o oponę i wyszło, jak wyszło.

Pierwszy plan: Zakładamy grubsze opony. Ale jak grubsze, to się pod błotnik nie zmieszczą. Demontujemy błotnik - ale jak zdemontuję, to trzeba szukać podkładek do montażu bagażnika...

Drugi plan: Zakładamy opony ze starego Chrupka. Biegnę na balkon, odpinam koło i... no tak: przykręcić błotnik, bagaznik, zmienić oponę... A do roboty to kiedy?

Pojechałem zatem samochodem. W drodze powrotnej odebrałem przesyłkę od kuriera (torba na górę bagaznika + błotnik dla Hipci) i kupiłem nowe ogumienie.

Bo tak: wstać było ciężko, ubrać się było ciężko, jak już wsiadłem, to się pojechało, bo wolałem nie spadać z roweru, więc pedałowałem...

Wczoraj o 21:00 jeszcze byłem nad jeziorem, dojechaliśmy do Warszawy w 2,5 godziny, zaległem w łóżku i zasnąłem... A dziś siedzę w robocie i zdycham...

...albowiem przesyłka z poprzeczkami do bagażnika samochodowego niestety nie dotarła do mnie. Ciekawe, kto nawalił: sprzedawca czy poczta?

Wczoraj przyszła do mnie do pracy przesyłka. Rynienki na rower do bagażnika samochodowego. 160cm wysokości, z 10kg wagi. Oczywiście mogłem to wrzucić kumplowi do bagażnika, a wieczorem podjechać autem i to odebrać, ale - od czego mam rower, prawda?

Plan był prosty - wsiadam z tym pod pachą, położę sobie na kierownicy i jakoś dojadę. Pierwsze 20 metrów podróży uświadomiło mi, że pomysł z położeniem czegoś na kierownicy nie jest dobry. Nie, że było niewygodnie i nie miałem władzy nad kierownicą, nie. Wyjeżdżając z parkingu strąciłem sobie licznik, po którym przejechał co najmniej jeden samochód. Licznikowi pękła szybka, ale gdzieś tam wewnątrz: nadal jest szczelny, liczy poprawnie, więc szkoda niewielka; przynajmniej teraz ma duszę. :)

Drugi plan - bierzem ciężar pod pachę i tarmosim się. No i jakoś się udało, z miejsca mielismy pojechac na kurs, ale skończyło się na samochodzie, bo późno było (tak, samochodem jesteśmy szybciej - dzięki S8).

Rano pojechałem do pracy, tez bez wydziwiania i szybko, i sam, bo musiałem być wcześniej, a rano zmarnowałem trochę czasu wstając, potem na szczęście wynik polepszyła wycieczka do dentysty, która ubiegła pod znakiem grzejącego, żółtego gówna. To już wolałem poranną burzę.

Na poczcie mają czekać belki do bagażnika, jak dobrze pójdzie, to rowery pojadą z nami na weekend na Mazury.