Wszędzie chlapa, trochę śniegu, ale nadal DDR nie nadawały się do jazdy. No, może poza zdaniem jednego pana, który był uprzejmy mnie okrzyczeć przez okno.

Chyba najniższa temperatura w zbiorze dojazdów do pracy. Zamarzaly mi rzęsy.

Chociaż coraz cieplejsze. Cały czas w okolicach dziewięciu na minusie.

Mówili, że smog i olaboga. Faktycznie, powietrze było zauważalnie cięższe. A rano, gdym z windy wychodził, zapytano mnie, czy się nie boję smogu.

Hmm... podobno taki smog to jak cztery papierosy. Za mało, żeby mnie przekonać do tłuczenia się komunikacją. Nawet darmową.

Rano spotkałem Goro. Też mu niestraszny smog. W sumie... patrząc na Goro... gdybym był smogiem to też bym się bał.

Zimno to nie było, ale za to ślizgo że hej! DDR zatem poszły w odstawkę, dopiero przy Jerozolimskich elegancko odśnieżone, więc można było jechać.