Ostatnie jazdy przez maratonem to w zasadzie pedałowanie jedną korba i to tylko o tyle, o ile.

Dostałem absolutny zakaz przyspieszania.

Rozważałem kontynuację wczorajszej misji i pobicie rekordu z tętnem poniżej 110, ale znudziło mi się. A dojeżdżając do domu i tak miałem identyczny wynik jak dzień wcześniej. I bądź tu mądry.

Rano nawet wyprzedził mnie dziadek na starej, piszczącej kolarce.

Byle do soboty. Startujemy rano.

A w ramach ciekawostki, drogiemu Czytelnikowi prezentuję ostatnio utrafionego bloga, ale nie tylko ze względu na treść - która standardowo-rowerowa jest, i nawet ciekawa, aż miło poczytać. Zafascynował mnie jednak obrazek w lewym górnym rogu.

Ścięte kółko "standardu 45", czyli "standard 30". Przy rondzie w Babicach wyjechał przede mnie chłopak na rowerze i jechał dokładnie moim tempem, przez co musiałem zwalniać, żeby nie wieźć się na kole. Na szczęście na wiaduktach odjechał ode mnie i pojechał prosto, do Pruszkowa.

Pokaż trasę GPS

Dłuższy nieco powrót do domu, z planem na bardzo spokojną jazdę. Tak to ja się jeszcze nigdy nie opierniczałem - z 58 minut jazdy 24 przejechałem z tętnem poniżej 110, czyli praktycznie pedałując jedną nogą. A mimo to średnia wyszła mi... prawie standardowa. A w zasadzie trochę wyższa niż standardowa...

Połączona z poranną wizytą u sadysty

Krótka, spokojna pętla, żeby sprawdzić, czy wyregulowane rowery są doregulowane.

No i jedno symboliczne przyspieszenie, żeby lekko pobić rekord na prostej do Babic.

Pokaż trasę GPS