A to tylko powrót z pracy z JKW i poranne kółeczko, które poszło jakoś szybko.

Miałem wstać rano na siłownię i dupa z tego wyszła.

Rekreacyjne kółko.

Tym razem P-D-P-D.

Pobudka o 5:30, ubieranie i wio w trasę.

Coś mi się dzisiaj nie chciało, dopiero w Babicach jakoś tam się człowiek dobudził.

Ładna pogoda była, toteż (wzorem wielu szosowców) wyciągnęlim szosy i ruszylim na standardową pętelkę (Łomianki-Truskawka-Leszno-Warszawa).

Rowerzystów było mniej, niż się spodziewałem.

Tempo narzuciliśmy sobie bardzo spokojne, skupiając się głównie na tym, jak przekłada się ono na puls (pierwszy raz patrzyliśmy nań przy okazji jazdy na szosie). Różnica między prowadzeniem, a jazdą w cieniu, jest ogromna.

Pod koniec zamiast z Zaborowa jechać najkrótszą, machnęliśmy się jeszcze przez okoliczne wioski.

Tłusty czwartek to doskonała okazja, żeby nażreć się niezdrowych, słodkich i tłustych pączków. Jako że staram się zbić wagę, postanowiłem nie brać udziału w tym całym słodkościowym szaleństwie i skromnie ograniczyć się tylko do pobicia zeszłorocznego wyniku. Od 9:00 do 12:30 zjadłem piętnaście sztuk i zadowolony z dobrze spełnionego obowiązku zamierzałem dać sobie już spokój.

Niestety, plan mój spalił na panewce, bo kolega uparł się rzucić mi wyzwanie i dogonić. Odstawiłem go na bezpieczną odległość jedząc jeszcze trzy i z takim wynikiem zakończyłem.

Nie wiem tylko skąd wielkie zdziwienie dotyczące tego, że tyle ich zjadłem. Przecież 18 to naprawdę przeciętny (jak na moje możliwości) wynik.

No dobrze, rozumiem, patrząc na mnie nie wiadomo za bardzo, gdzie się one wszystkie schowały.

Jazda standardowo: powrót z pracy i poranna rundka.