#relacja powstaje#

No to ruszamy, proszę Państwa!

Ostatni powrót z pracy, upewnienie się, czy na pewno wszystko zostało zebrane i teraz trzeba tylko wszystko załadować na bagażniki i ruszyć na Okęcie. Mamy nadzieję, że sama odprawa przejdzie płynnie, rowery dotrą na miejsce przeznaczenia. Co do wyjazdu, życzymy sobie zdrowia i braku problemów sprzętowych. Pogoda, jak to pogoda, jakaś będzie, a kontuzje, choroby czy awarie mogą przerwać cały urlop.

W miarę możliwości (czyt. jeśli znajdziemy internet i będzie nam się chciało), będę w komentarzach do tego wpisu podrzucał informacje związane z podróżą. Gdyby komuś chciało się czytać - zapraszam.

Do zobaczenia za dwa tygodnie

Pogoda postanowiła zrobić nam próbę generalną przed wyjazdem. Na Okęcie pewnie będziemy jechać w przeciwdeszczowym rynsztunku. Na razie cieszyłem się pustką Warszawy i tylko dwoma spotkanymi rowerzystami.

Wczoraj za to miałem okazję po raz pierwszy zrobić w domu ognisko - wypalałem Hipci klocki hamulcowe. Mam nadzieję, że z dobrym skutkiem.

Zarezerwowałem nareszcie bilety na pociąg. Jednak, ze względu na śnieg, zrezygnujemy z przebijania się przez Rallarvegen (kosztowałoby to utratę jednego dnia, a urlopu niestety nie ma nieskończenie wiele). Rallarvegenem jednak przejedziemy się - do Myrdal, a dalej już, przejezdną drogą, do Flåm. Dalej się zobaczy. Szybko się z tymi Norwegami załatwia: dzwonię, dogaduję się, raz-dwa - i wszystko gotowe. Obsługa pociągu będzie miała moje dane, moje bilety (odbieram już w pociągu) i informację o tym, ze podróżuję z rowerem. Widział to kto?

Tempertatura zapowaiada się ciekawa: od pięciu do dziesięciu stopni. Nocą - poniżej pięciu. Nie mogę się doczekać.

Do wyjazdu jeszcze dwa dni. Sakwy grzecznie stoją w pokoju. Na razie nikt mi jeszcze nie zarąbał bagażnika przedniego z zaparkowanego przed fabryką roweru, ale wierzę, że im się uda.

Dziś miałem okazję przez Kasprzaka śmignąć za karetką, która robiła bardzo fajny tunel między samochodami, ale zrezygnowałem, chyba po tym "pokazie" nie przysporzyłbym sympatyków rowerzystom :)

Przyzwyczajam się do wolnego jeżdżenia. Ciężko idzie.

Wczoraj uslyszalem, jak kilka osob umawia sie na sposob korzystania z wypozyczalni rowerow na Bemowie, czyli jak zrobic, zeby zaplacic tylko za godzine, a na cały dzień bylo za darmo. Takie to nasze: zakombinowac, niewazne, czy zlotowka, czy piatak: tylko frajerzy placa.

Rejony wspinaczkowe w Polsce powoli sie kurcza, z prostej przyczyny: respektowanie zasad korzystania jest dla niektorych nie do przeskoczenia. Jakie to zasady, zapytacie? Niezmiernie skomplikowane: nie podjezdzaj autem pod skale, nie smiec, nie drzyj ryja, nie biwakuj i nie pal ognisk, a jak srasz, to nie pod skala ani na sciezce.

Dlaczego o tym pisze? Bo tak mi sie mysli o ustanowionym w Norwegii prawie allemannsretten. A teraz niech drogi Czytelnik pomysli, co by.sie stalo, gdyby takie prawo wprowadzono w Polsce...

...
...
...

...i tego właśnie powinnismy sie wstydzic przed obcokrajowcami, a nie durnego napisu na Centralnym.

Wymieniłem opony na te "wyprawowe". Schwalbe Marathon Dureme. Różnica w porównaniu do huraganów jest znaczna - rower sam jedzie. Przeszkadza za to trochę przedni bagażnik, konkretnie fragment, który znajduje się nad kołem. Przyciąga wzrok, nie wiem czemu. Mam nadzieję tylko, ze tego bagażnika nikt mi przez tydzień nie podpierniczy z parkingu rowerowego.

[edit]

Wczoraj zwiedzaliśmy Norwegię przez Google Street View. Jest plan, żeby kupić łososia, rowerki stacjonarne, spać w namiocie i dwa tygodnie jechać w domu przed komputerem. Zobaczymy to samo, a do lodówki jakoś bliżej. :)

Do serwisu po naprawione koło i do Wola Parku.
Zamocowałem przedni bagażnik, wyczyściłem rower. Już prawie gotowi, za tydzień w sobotę o północy jesteśmy w Oslo.