Pobudka była ciężka.

Nie jestem pewien, ale może to być dlatego, że od soboty rano przespałem łącznie niecałe sześć godzin. To, że w międzyczasie jechałem maraton nie ma WCALE nic do rzeczy, bo sport to zdrowie. O.

Do posłuchania por. Ale taki z grzmotnięciem.

Na zakończenie czerwca dostałem powrót w deszczu. Uczciwym, konkretnym, porządnym deszczu. Było tak przyjemnie, że specjalnie jeździłem po kałużach, by mieć jeszcze bardziej mokre buty.

Po takim weekendzie każda kropla cieszy.

No i mam za swoje, bo do rana mi nie wyschły.

Każdy ma jakiś Plan.
Jedni mają plan, żeby przejechać całe 600.
Inni jadą po to by jechać tylko (ale naprawdę!) na 450 (po czym pocisnąć na 600, na pewno).
Jeszcze inni chcę ukończyć 450 w limicie i to będzie sukcesem.

A ja jadę wyścigu nie ukończyć.

Ale nie, serio. Ukończenie wyścigu w limicie będzie nagrodą, przyjemnym ukoronowaniem wysiłku i w ogóle, ale nie jadę tam po to. Kwalifikację na BBT mam. Celem na ten konkretny maraton jest przyciśnięcie i sprawdzenie, jak daleko zajedziemy maksymalizując wysiłek (do rozsądnych granic, oczywiście) i minimalizując postoje. Nawet gdyby miało to oznaczać pierwsze kilometry w rozsądnym tempie, a resztę na kompletnym zdechu, albo, po prostu - wymachanie się z wszystkiego i wcześniejszą rezygnację.

Teraz trzeba sprawdzić na ile ten wspaniały i genialny plan uda się wprowadzić w życie. Plan jest banalny, więc - musi się zesrać. Pytanie kiedy i na czym. Szczególnie bardzo mnie niepokoi dziwne łaskotanie w okolicach tej zakichanej, skręconej kostki.

Wczoraj lud domagał się obcięcia mojej brody. Bo i faktycznie, zacząłem przechodzić z poziomu "Partyzant" do poziomu "Hipster na ostrym" (alternatywna klasyfikacja tutaj). Jako że mam wielkie fuj i do ostrego, i do jazdy w bojówkach, i do robienia sobie tatuaży, musiałem się zgodzić i wystawić włos na łaskę i niełaskę maszynki. Nie, oczywiście nie pozbyłem się całej brody, bez przesady, w końcu zasady są zasadami.

W międzyczasie, wieczorem, ogarnąłem rowery przed Radlinem, zrobiłem listę rzeczy do zabrania i zamontowałem w Viperze licznik kadencji. Gdy wyjeżdżałem rano okaząło się, że badziewne gniazdo Sigmy przestało działać - musiałem wrócić i modyfikować jeden ze styków (a tak liczyłem, że dogonię Hipcię, która wyszła jakieś trzy minuty przede mną).

Po drodze za to odkryłem, że w zasadzie jeżdżę z kadencją zbliżoną do optymalnej - zwykle jest to 85-87 (średnia z jazdy wyszła mi 85). I po co było montować ten licznik, skoro tak dobrze mi idzie?

Tym razem JKW zaszczyciła mnie swym towarzystwem w drodze do domu.

Szybko do domu, bo spać trzeba przed trasą.