Z pracy wyszedłem trochę wcześniej, dla odmiany po poprzednich dniach wracałem sobie w pełnym słońcu.

W domu - rozmowa z Hipcią.

Ja: Misieeeek...
Hipcia: Nie, nie będziemy zakładali waypointów w Rzeszowie
J: Eeee... a skąd wiedziałaś, że o to zapytam?
H: No przecież jadłeś już po przyjściu. To o co mogłeś zapytać?

...

Z jednej strony mam nieodparte wrażenie, że moje procesy życiowe są zaskakująco proste i przewidywalne, z drugiej - że prawie jedenaście lat razem zrobiło już swoje. Nic mówić nie muszę, a Ona mi zawsze w ten sposób czyta w myślach.

Weekend zanosi się nie rowerowy, a samochodowy. Z tej okazji w samochodzie zakończyłem oficjalnie sezon letni: z bagażnika do domu przyszły: piłka do siatkówki, węgiel+rozpałka, materac, dmuchany krokodyl, parawan plażowy i dwa śpiwory.

Pogoda jest coraz bardziej przyjemna. Dziś rano już oscylowało w okolicach zera. Do pracy jechałem "na wcześniej", Hipcia zrobiła mi przyjemną niespodziankę i również zebrała się szybko, dzięki czemu mogliśmy sobie pojechać razem.

Czas chyba na wymianę korby. Po starym zderzeniu z autem jedno z ramion skrzywiło się i lewa noga pracuje delikatnie w nie tej płaszczyźnie, w której powinna. I nie wiem, czy to nie jest powodem obecnych dolegliwości; nie dowiemy się póki nie spróbujemy.

Jeśli ktoś ma informację: stronę na Facebooku, adres forum, newslettera, albo wie, w którym kościele to zapowiadają, to niech da znać. Albowiem podejrzewiam, że Ludzkość coś knuje. Są, proszę Państwa, normalne "dni": Dzień Bez Samochodu, Dzień Ziemi, Dzień Bez Zakupów. Są też dni nietypowe: Dzień Oszczędzania Klocków Hamulcowych (niezwalnianie na warunkowych skrętach i przy wyjazdach z bram i parkingów), Dzień Aborcji Poporodowej (wpuszczanie dzieci do lat trzech prosto pod koła rowerów) i tym podobne. A dziś najprawdopodobniej był Dzień Rogacizny Domowej czyli Dzień Krowy. Czyli, inaczej mówiąc, dzień, w którym ludzie włażą na DDRy prosto pod koła. Na krótkiej, sześciozhaczykiemkilometrowej trasie do pracy, podczas około dwudziestu minut czystej jazdy, napotkaliśmy sześć takich krów w ramach pięciu zdarzeń. Daje to średnią jednego zdarzenia na cztery minuty i jednego tępaka na trzy minuty i dwadzieścia sekund.

Więc, jeśli ktoś ma, zupełnie przypadkowo, informacje o planowanych takich dniach, poproszę o informację; przygotujemy się.

Kikut ma się coraz lepiej. Z pracy pojechałem spokojniejszą (a teraz, po ostatnim remoncie również równiutką) Połczyńską, gdzie udało się nawet (wiało w kuper) rozbujać do całych 30km/h.

W domu, po wypełnieniu nagromadzonych obowiązków domowych, wziąłem się za otwarcie puszki piwa i przeistoczyłem się na półtorej godziny w Mechanika, na warsztat wziąłem rower Hipci i zacząłem się zapoznawać z zupełnie dla mnie nieznanym tematem regulacji hamulców tarczowych (które ni z tego ni z owego postanowiły zacząć trzeć). Hamulce udało sę wyregulować; przy okazji okazało się, że pan sprzedawca nakłamał: "Panie, na tych okładzinach to spokojnie państwo pojeździcie ze dwa lata". Taaaaaak. Niecałe cztery miesiące i tył do wymiany, przód w sumie ma się niewiele lepiej. Nie wiem, czy to okładziny takie dupne, czy koło obcierało w warunkach raczej błotnych, czy po prostu tak to się zużywa, kropka. Potem jeszcze wymiana opon na cienkie i fajrant.

Do pracy już coraz spokojniej, widać, że bandaż i odciążenie służą. Za ciepło się ubrałem; długie spodnie i długa bluzka już w środku trasy (mimo że nie jechaliśmy szybko), zaczęły bardzo przeszkadzać.

O, i średnia wyszła powyżej 20km/h, widać, że zdrowie wraca :-)

[edit]
I nareszcie udało się wypisać Hipci zaległe statystyki za 2011. Teraz już jest na bieżąco.

Przewiązanie kostki bandażem zwiększa nieco konfort jazdy, więc powrót do domu zapowiadał się w miarę wesoło, dodatkowo dawało to szansę na dojechanie rowerem na kurs (samochód odpadł, bo taki ze mnie samochodziarz, że nie znalazłem czasu na zrobienie badania technicznego i od poniedziałku auto stało się tylko bezużyteczną kupą złomu). Po drodze rozważałem pomysł zmiany pedałów na platformy, koniec konców odrzucony, bo zdjęcie SPD z prawej nogi = zabranie połowy pomocy, które prawa może dajć lewej.

Na kurs dojechałem Hipciociągnikiem. Czyli, pisząc wprost: siedziałem Hipci na kole jak jakaś pijawa; przynajmniej udało się jechać powyżej 25km/h, co w obecnych warunkach jest dla mnie zawrotną prędkością. Kursowe dwie godziny przeganiania ludzi w te i wewtę na pewno dodatkowodobrze mojej lewej nodze zrobiły ;-)

Dziś rano zaprowadziłem auto do mechanika, pieczątka wbita, można jeździć; potem sam się poturlałem do roboty - Hipcia już pojechała wcześniej.

Zepsuta noga jest do dupy. Trzy powody, dla których posiadanie zepsutej nogi jest do dupy:
1. Wlokę się. Jak ostatnia łajza. Gdy wczoraj udało mi się ułożyć nogę tak, że nie bolała i rozbujać do całych 21km/h, jak dziecko objechał mnie facet jadący z prędkością, którą normalnie określam jako "Nie chce mi się, pojadę sobie wolno".
2. Taka fajna temperatura, normalnie śmigałbym tylko w długiej bluzce, ale teraz nie mam jak się rozgrzać i jadę dodatkowo w bluzie.
3. Ni cholery nie potrafię oszacować, ile (przy znanym dystansie) zajmie mi dojazd do określonego miejsca.

Z rana new.meteo zapowiadało odczuwalną temperaturę poniżej zera, więc, biorąc pod uwagę moją nogę i to, że raczej zasuwał nie będę, ubrałem bluzkę z długim rękawem i softshell. I okazało się, że za ciepło się ubrałem.

Pierwsza wycieczka do biura - z Hipcią przez większość trasy, potem z biura do BlueShitty już sam: noga stwierdziła, że ma mnie gdzieś i że będzie bolała - musiałem robić coraz więcej przerw typu: lewa noga - zwis, prawa pedałuje. W pracy zakupiłem żel i opaskę uciskową, sprawdzimy, czy odciążenie nogi pomoże. Do lekarza nie ma co iść, bo wiem, co mi powie jako pierwsze ;)

Szybka wycieczka na wschodnią stronę Wisły po kilka świeżych waypointów. Najbardziej cieszy waypoint w Porcie Praskim, który już długo wisiał niezdobyty, a nam się udało jako pierwszym.

Przy Wiśle już chłodniutko.

Pierwszą wiadomością jest, że Hipcia założyła sobie bikestata. Na początek po prostu założyliśmy konto (żeby nikt go nie zajął), a potem nagle Hipcia stwierdziła, że warto wpisywać statystyki. No i wpisuje. Moimi rękami ;-)

Pozostaje nam tylko do uzupełnienia ok. 8000km archiwalnych wpisów...

W sobotę przy okazji naprawy samochodu wybraliśmy się z rowerami do Nadarzyna. Mechanik samochodu nie zabrał, więc pomysł, że zostawiamy auto i wracamy do Warszawy rowerami trafił szlag; zatem wróciliśmy autem z rowerami na dachu i pozrywaliśmy trochę WP. Ale rowery były, zaliczone! :D

Nareszcie udało się opisać i opublikować wycieczkę znad Bałtyku. Premiera odbyła się wczoraj, dziś w roli głównej recenzentki, do czytania usiadła Hipcia. I z miejsca wykryła trochę braków w moim tekście. Które na bieżąco poprawiłem. Zapomniałem m.in. o tym, że pierwszego dnia wycieczki kąpaliśmy się w Bałtyku. Jak mogłem o tym zapomnieć - nie wiem.

Z rana do pracy nową trasą, Bemowo -> BlueCity przez Kasprzaka, Rogalińską i Karolkową. Standardowo - rozstajemy się przy skrzyżowaniu z Karolkową, wtedy dopiero mogę odpocząć. Hipcia leci sobie swoim tempem, a ja próbuję nadążyć: po wycieczce nadciągnąłem sobie lewe ścięgno Achillesa i teraz pedałuję prawie wyłącznie prawą nogą. A jedną nogą za Szefową nie nadążę, zatem gdy się rozstaliśmy wreszcie mogłem wrócić do mojego obecnego tempa, z prędkością przelotową 22km/h. Czuję się jak ostatnia dupa, wlokąc się tak, ale łapa musi odpocząć, niech ma.

Wczoraj po pracy odpinam rower, cos dziwnego dzieje sie z kolem. Przod na sporym flaku. Dojechalem jakos do domu, bo nie mialem pompki. Szybka wymiana detki, na kurs; po kursie na Nowe Miasto, ustrzelic swiezynke, ktora zostawil Surf.

Rano do pracy spory kawalek z Hipcia; to plus przeprowadzki na nowe miejsce: teraz nie muszę aż tak się spieszyć do pracy, więc możemy więcej czasu spędzić razem przed pracą·

Zgubilem gdzies adapter do zaworow presta. Jesli zginal na wyjezdzie, to mielismy niesamowitego farta: jakas czesc urlopu przejechalismy nie majac w ogole mozliwosci pompowania kol. Uff...